مهاجرت

همیشه از مهاجرت متنفر بودم. دوست نداشتم که وطنم را برای در آمد بیشتر ترک کنم و یا جای بروم که حد اقل جنگ در آن نباشد. سال ها و بهترین دوره زندگیم را برای خدمت در کشورم سپری کردم . با هر نوع رنج و مشقت اقتصادی ساختم. کوچه های خاکی و خامه برچی را نسبت به سرک های استفالت دیگه کشور ها ترجیح دادم. تقریبا چند بار از حمله های انتحاری در کابل جان به سلامت بردم و بازم وطنم را ترک نکردم. تمام این رنج های را به خاطر این تحمل کردم که حد اقل یک آزادی بیان و دمکراسی